Portali Shqip

Kaltrina Selimi: “Kam shumë dëshirë të bëhem nuse”

admin — Fri, 12 Mar 2010 17:02:32 +0000

Në një intervistë për revistën ‘Shqip’ këngëtarja kosovare flet për planet dhe ëndrrat e këtij fillim viti. Me sa duket ajo që do ndryshojë gjërat për Kaltrinën, këngëtaren e çiltër dhe të ëmbël, është statusi i ri që do të marrë. Fejesa me Dritonin, të dashurin e saj është edhe surpriza që vjen për fansat kudo. Me dëshirën për t’u bërë nuse ajo rrëfehet sinqerisht mbi veten dhe të dashurin e saj

Nga Fjolla Sinani

Këngëtarja e njohur nga Kosova Kaltrina Selimi ka përmbyllur me sukses vitin 2009. Disa këngë të realizuara, videoklipe apo emocione të marra si nga publiku shqiptar edhe ai kosovar. Çmime në festivale dhe kurorëzimin e lidhjes së saj me të dashurin Dritonin.. Ajo njihet si vajzë shumë miqësore, modeste dhe e dashur për të gjithë.. dhe këtë pozitivitet mundohet ta reflektojë kudo. Sukseset dhe famën thotë se e ka nga publiku… Në vazhdim tregon për jetën e saj private angazhimet në muzikë dhe planet për të ardhmen…

Kënga juaj në festivalin “Kënga Magjike” është shpërblyer si balada më e mirë. Si u ndiet ju me këtë rast dhe a u ndatë e kënaqur me çmimin?

Po është e vërtetë se kënga ime e fundit ditëlindja, u shpërblye nga juria e festivalit si balada më e mirë e këtij festivali, dhe normalisht që u kënaqa shumë me çmimin që më dha juria e festivalit.

Si u pritët nga publiku shqiptar?

Unë këngën e kam prezantuar në javën e IV tek e ‘Diela shqiptare’, dhe kur u riktheva në pallatin e kongreseve

për natën gjysmëfinale të këngës magjike, u prita jashtëzakonisht mirë nga publiku shqiptar dhe e vura re se kënga kishte depërtuar thellë në zemrat e publikut dhe ky fakt më ka bërë shumë të lumtur.

Me kë keni bashkëpunuar në realizimin e kësaj kënge?

Këngën e ka kompozuar, orkestruar dhe tekstin e ka bërë kompozitori dhe bashkëpunëtori im shumë i mirë Florian Mumajesi. Mendoj se ka qenë një këngë e realizuar mjaft mirë dhe për këtë gjë e falënderoj shumë.

Kënga ka një tekst mjaft prekës. I dedikohet dikujt në veçanti?

(qesh) Është e vërtetë se ka një tekst shumë prekës dhe të thurur shumë mirë. Por, për këtë gjë nëse i dedikohet dikujt në veçanti më mirë ta pyesni Florian i cili ka shkruar tekstin e këngës. Mendoj se tek ai është përgjigjja..

Cila do të jetë kënga e radhës?

Në fakt nuk kam akoma një këngë të re por, patjetër deri para sezonit veror do të kem patjetër një këngë edhe një klip të ri.

A duhet doemos që një këngë të ketë videoklip që të jete e suksesshme?

Jo. Nuk mendoj doemos që një këngë të jete e suksesshme duhet të ketë videoklip. Normalisht videoklipi është një ndihmesë apo shtysë që ta drejtoj këngën drejt një suksesi apo një reklamimi më të madh të këngës, dhe në ditët e sotme është në modë që këngët vizualizohen. Por kur kënga është e bukur ajo mbetet e bukur edhe pa videoklip.

Keni menduar për ndonjë bashkëpunim me ndonjë këngëtar nga Shqipëria?

Nëse e keni fjalën për duet, jo se kam menduar edhe pse kam pas ftesa të shumta për bashkëpunim në duet, por unë s’kam qenë e gatshme për një gjë të tillë. Por kjo nuk do të thotë që në një të ardhme të afërt nuk do ketë ndonjë bashkëpunim.

Muzika do të jetë profesioni yt, apo thjesht pasion?

Deri më tani edhe deri kur të më dojë publiku do të jetë profesioni im dhe në të njëjtën kohë është edhe pasioni im më i madh.

Prej kujt e keni mbështetjen më të madhe?

Mbështetjen më të madhe e kam nga familja ime e cila më ndihmon shumë e në veçanti nga vëllai im i cili është edhe menaxheri im dhe gjendet çdo hap me mua. E gjithsesi edhe publikun që e kam mbështetjen dhe motivin kryesor për ta vazhduar këngën.

Sa e rëndësishme është dashuria në jetën tënde?

Dashuria si në jetën e çdo njeriu ashtu edhe timen është një gjë shumë e madhe për mua, pa të jeta ime do ishte e mangët. Jam shume e lumtur që e kam gjetur…

Na tregoni si ka qenë takimi i parë me Dritonin?

E mbaj mend shumë mirë. Takimi ndodhi në Ulqin deri sa unë isha për pushimet verore. Vazhduan takimet, deri me 4 shtator kur me rastin e ditëlindjes si dhuratë mora unazën e fejesës.

Cila është gjëja që iu tërhoqi tek ai?

Ka pasur shumë gjëra por më shumë besoj se më ka tërhequr inteligjenca dhe çiltërsia e tij.

Keni planifikuar dasmën? Dhe si e imagjinoni atë?

Kam shumë dëshirë të bëhem nuse (qesh) por dasmën akoma se kemi planifikuar. Të paktën nuk kemi caktuar ndonjë datë kur do të bëhet. Të them të drejtën nuk dua ta imagjinoj, dua ta përjetoj atë kur të vijë dita. Dua ta shijoj atëherë kur të bëhem nuse dhe pjesë e asaj ngjarjeje të shenjtë.

Sa rëndësi i kushtoni pamjes tuaj?

Si çdo femër edhe unë i kushtoj mjaft rëndësi pamjes sime. Mendoj se është obligim që një femër të ketë kujdes për pamjen e saj.

Po veshjes?

Edhe veshja zë një vend mjaft të rëndësishëm në sirtarin tim. Unë si person publik medoemos duhet të kem kujdes të veçantë si për pamjen për veshjen dhe gjëra të tjera…

Cila është gjëja që vlerëson më shumë tek vetja?

Mendoj se Durimin. Është gjëja që e vlerësoj më shumë.

Çfarë iu nervozon?

Padrejtësia. Padyshim është një gjë që më bën të ndihem keq qoftë kur më ndodh mua apo dikujt tjetër që e njoh.

Karakterizoheni si tip shumë miqësor. Të ka zhgënjyer ndonjëherë miqësia?

Në fakt ashtu më thonë rrethi dhe shoqëria ime jam shumë miqësore. Por fatkeqësisht më ka ndodh të zhgënjehem…

Keni ndonjë ëndërr të parealizuar?

Njeriu tërë jetën e tij sa të jetojë ëndërron për gjëra të ndryshme, është e pamundur të plotësohen të gjitha ato. Por e rëndësishme është që dëshirat më të mëdha me janë plotësuar.

Si e kaloni kohën e lirë?

Kohën e lirë kur nuk kam ndonjë angazhim rreth muzikës e kaloj: me Familjen time, shoqërinë, lexoj diçka dhe në mbrëmje shoh ndonjë film.

Me çfarë po merreni aktualisht?

Aktualisht, jam duke pushuar pak pas gjithë asaj pune njëvjeçare, këto ditë do jem në Londër tek i fejuari për pushime, dhe pastaj më pret puna përsëri ku do të realizoj disa projekte të reja.

Cilat janë planet më të afërta për sa i përket muzikës?

Patjetër do të jem duke realizuar një këngë të re bashkë me videoklip. Do të kem edhe surpriza të reja që do të vijnë për publikun por që nuk po i zbuloj tani.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Big Mama, kur dashuria shkon në 1 milion

admin — Tue, 09 Mar 2010 14:18:31 +0000

Big Mama, një prej personazheve më interesante të skenës muzikore shqiptare, me look shumë të veçantë, me këngë me tekste zbavitëse, karakter ekspresiv dhe shpërthyes, pa komplekse dhe e hareshme, vijon të mbetet një personazh i vërtetë Big. Sepse ajo është e vërtetë në çdo moment; tek këngët që këndon, moderimi i një programi në televizionin Alsat në Maqedoni, raportin me miqtë dhe fansët, e sidomos me të dashurin e saj, për të cilin thotë se dashuria i është rritur 1 milion herë. Një portret real i këngëtares, tani edhe seksi.

Disa gjëra ndryshojnë tek njeriu, disa të tjera nuk ndryshojnë asnjëherë. Big Mama, një ndër personazhet më interesante të skenës muzikore shqiptare, vazhdon të jetë po e njëjta vajzë energjike dhe e vendosur. Pavarësisht se masa e saj trupore nuk është më Big, pavarësisht se look-u i saj pëson ndryshime befasuese, pavarësisht se ajo di të kërkojë e të eksperimentojë suksese të reja dhe të mbajë zgjuar vëmendjen e publikut, në fund të fundit mbetet ajo që miqtë e fëmijërisë njohin: Besiana e vrullshme, karizmatike, sarkastike dhe shpërthyese.

Nuk është aspak e lehtë të krijosh kontakt me Big Mamën. Thotë se në çantën e saj, objektet që nuk mungojnë asnjëherë janë dy telefonat celularë dhe parfumi, por rrallë qëllon që ta kapësh në telefon. Kjo për faktin se ajo i ndryshon aq shpesh numrat, si “mbreti gratë”, thonë me të qeshur miqtë e ngushtë. Jeta e saj prej këngëtareje është gjithmonë në lëvizje. Turne, koncerte, regjistrime, fluturime nëpër aeroporte, boutique-biznesi i saj më i ri, festat ku e ftojnë përherë e më shumë, por sidomos kohë i merr përgatitja e një programi televiziv në Tv Alsat në Maqedoni.

Çdo të hënë, në ora 21:30, Big Mama hyn në studion e programit “Mama’s Big Show” dhe pret të ftuarit e saj. Një talk show, që Bigu e nisi me qejf të madh e ku javë pas jave ka pritur personazhe VIP të jetës artistike, muzikore, kulturore, argëtuese e sportive shqiptare në Maqedoni dhe më gjerë. Kështu me pyetjet e “pabesa” të Bigut, por edhe humorin dhe batutat e saj janë përballur që nga Adelina Ismaili, deri tek Shpat Kasapi dhe Rovena Stefa. Kaq e përkushtuar është Bigu ndaj këtij angazhimi të ri, sa për të plotësuar më mirë kornizën e programit të saj, ajo ka krijuar edhe një orkestër muzikore, “Dea”, me qëllim që ta pasurojë programin me elemente të reja të show-t televiziv. “Me qëllim që emisioni im të afirmohet dhe të ketë më shumë sukses kam themeluar orkestrën time muzikore. Pra, e kam parë të arsyeshme që me orkestër mund të arrij edhe më shumë në afirmimin e emisionit tim. Ndonëse orkestra “Dea” më ndihmon edhe në krijimtarinë time muzikore, ku shpeshherë mbaj mbrëmje muzikore dhe ahengje të ndryshme gazmore”, shprehet ajo.

Por Bigu nuk ndalet me kaq, prej një jave ajo thotë se ka nisur xhirimet e produksionit “Tomato”. “Me skenë të re dhe me shumë surpriza filloj punën e dytë që e kryej me shumë dashuri, moderimin”, thotë Big Mama tepër entuziaste.

Kur akoma nuk është fshirë shija e suksesit të saj të fundit në Top Fest, Big Mama ka gati projekte të reja muzikore dhe sukses televiziv të garantuar.

Me 30 kg më pak, por akoma me përmasa të mëdha trupore, me veshje të ekzagjeruar, por shumica të firmuara nga “Cavalli” dhe “Dior”, me humor, ndjeshëmri dhe zemër të madhe, me bujën që e ndjek pas, Big Mama vazhdon të mbetet Big, për aq kohë sa njerëzit të vazhdojnë ta duan e ta këkrojnë.

Po kush është kjo vajzë shpëthyese që veç të tjerash pasqyrohet shumë shpesh në media, për sukseset dhe çmenduritë e saj?

Retrospektiva Big

Miqtë e vjetër e njohin si Besjana, por të gjithë e thërrasin Big Mama, ose Bigu. Ajo qesh dhe thotë se është familjarizuar me emrin Big. E thërrasin Bigu, Bigi, por meshkujt edhe “Hej Big Mama, hej loçkë!”.

“Shoqëria më thërrasin “Big Mama, jo vetëm se jam kështu e madhe, por kam edhe një zemër dhe shpirt të madh, dhe di me të vërtetë ti dua njerëzit, të cilët më rrethojnë dhe ata e dinë se gjithmonë mund të drejtohen tek unë”.

Tregon se nuk është rastësi ky emër, por produkt i një miku të saj që gjithmonë e thërriste ashtu. Bigut i ka pëlqyer dhe ka vendosur të dalë me këtë emër në skenë që në prezencat e para. Kjo ndodhi kur në Maqedoni kishte nisur të shfaqej si këngëtare dhe të bënte fansët e saj. Vajza e llastuar e familjes Kasami dukej se ishte e prerë për skenën. Mbi të gjitha ishte shumë kërkuese tek vetja. “Kam qenë e shkathët gjithnjë, kam qenë kureshtare dhe më ka interesuar të mësoj çdo gjë. Ditët e adoleshencës i ruaj me shumë xhelozi, kanë qenë ditët më të mira të jetës sime. Këngën e kam nisur që në moshën e vegjëlisë dhe jam rritur duke u munduar ta realizoj ëndrrën për t’u bërë një këngëtare e njohur. Të them të vërtetën kam pasur talent që atëherë dhe gjithnjë mendoja se do të hyja në botën e këngës dhe do të kem sukses në karrierë”.

Ka punuar shumë për të arritur këtu ku është sot. Pastaj erdhi një ditë kur mendoi se ashtu siç e njihte publiku në Maqedoni, duhej të njihte edhe publiku në Shqipëri. Rasti më i mirë për t’u shfrytëzuar, ishte skena e Top Festit në 2005, ku këndoi këngën “Kot e kot”, një këngë që fitoi çmimin “Best Female”. Vetëm një vit më parë ajo kishte fituar “Nota Fest 2004” me këngën “Ishe agresiv”. “Të them të drejtën shumica e kolegëve më thonin mos të marr pjesë me këtë lloj kënge, me këtë lloj zhanri, se nuk do të pritem mirë në Shqipëri. Por unë jam paksa kokëfortë dhe inaçore, kam besim tek vetja dhe thashë nëse e bëj publikun për vete, patjetër do të pëlqehet kjo këngë. Dhe ashtu ndodhi, jam shumë, shumë e kënaqur nga publiku shqiptar, po ashtu edhe nga mikpritja që më bëhet në Shqipëri”, deklaron Big Mama. Ky në fakt ishte kontakti i parë skenik me Shqipërinë dhe menjëherë më pas një “feeling” do të lindte mes saj dhe Tiranës. Që nga 2005 gjithnjë e më e pranishme është në skenat shqiptare, si konkurrente në festivale të këngës, koncerte, e ftuar në programe televizive, festat dhe party argëtuese. Pavarësisht angazhime të shumta, i pëlqen herë pas here të vijë në Tiranë. “Duhet ta dini se sa jam e kërkuar në Shqipëri”, thotë Big Mama. “Të mos lavdërohem shumë, por publiku më do shumë dhe këndon bashkë me mua”. Në Shqipër ndihem mirë, këngëtarët paguhen më mirë se tek ne dhe bota e showbizit funksionon edhe më mirë”.

Energjike, e vendosur dhe me look-un që vazhdimisht e ndryshon, ajo ka bërë për vete të rinjtë shqiptarë. “Bota shpirtërore e imja është muzika. Muzikën e ndiej thellë në shpirt,në çdo pore të trupit tim. Muzika më jep jetë dhe fuqi. Më mirë të them që muzika është jeta ime, jeta si këngëtare”.

Këngë si “Kot e kot”, “Dhëndërr”, “Shokut tim”, “Ku rafsha mos u vrafsha!”, “Premi në bixhoz”, “Video seksi”, etj, renditen si disa nga realizimet më të mira të Big Mamës, ndërkohë që kënga që mund të thuhet se është balsam për shpirtin e Bigut, e punuar nga Aida Baraku dhe Armend Rexhepagiq, është kënga “S’e duroj dot më”, me të cilën ajo fitoi çmimin Digitalb në këtë Top Fest. Një tematikë dashurie krejt ndryshe prej stilit të saj. Pasi, ndërsa të gjithë duke pozuar seksi i qahen dashurisë dhe fatkeqësive shpirtërore, Big Mama i këndon asaj.

Vajza e “skandaleve”

Ngjan si titull provokativ, por e tillë është Big Mama. Një vajzë që vihet në qendër të gjithçkaje me ato që shkruhen për të. Përshëmbull është thënë se ka bërë seks me dy meshkuj, se ka bërë seks për ditëlindjen e saj me një të panjohur, se është fotografuar në një puthje intime me një vajzë, etj. Bigu i ka përgënjeshtruar, por nuk duket shumë e lënduar nga kjo thashethemnajë që ngre krye shpesh herë. “Kjo ishte edhe një çmenduri tjetër, e cila u pasqyrua në media. Isha shumë në disponim atë mbrëmje dhe dikush këtë ngjarje e shfytëzoi kundra meje. Dëshirojnë të më etiketojnë si lesbike, por kush dyshon, le të urdhërojë botërisht që të bindet. Unë jam mësuar me gjëra të tilla, thotë ajo. E rëndësishme është që familja ime të mos i vlerësojë këto dhe ajo nuk i vlerëson, derisa më njohin mua dhe kanë shumë besim tek unë”. Por edhe deklaratat që Bigu vetë bën aty-këtu nëpër intervista, nuk kanë kaluar pa u interpretuar. Ajo përshëmbull nuk ka hezitura të flasë për gjëra që pak nga këngëtarët shqiptarë pranojnë t’i diskutojnë, apo t’i bëjnë objekt mediatik. Përshëmbull Bigu ka deklaruar se “kur bën seks menjëherë pas, shkon në frigorifer të hajë diçka”, se “tek një mashkull shikon prapanicën e tij”, etj. Madje ajo ka pranuar edhe faktin se ka bërë operacione plastike, ndryshe nga shumë këngëtare që përpiqen ta fshehin këtë fakt. Ndonëse para pak kohe kishte deklaruar, e bindur në dukje, se: “As edhe një pjesë nuk do doja që të bëja operacion, pasi çdo pjesë e trupit tim është e përkryer”, tani pa hezitim pranon se për të rënë në peshë, veç dietës rigoroze që e ka mbajtur për të humbur rreth 30 kg, ka bërë edhe një operacion plastik në Turqi, për të cilin ka harxhuar rreth 8000 euro. Bigu me sa duket ka ndryshuar mendim për pamjen e saj dhe këtë e deklaron botërisht. Tani më e hishjme dhe sidomos pa komplekse, si asnjëherë tjetër ajo po kalon një fazë të mirë të jetës së saj. Lidhja e dashurisë e cila duket se po funksion prej një viti, ka dhënë frytet e saj. Nga 1 në 10, lidhja e saj thotë se ka shkuar në “një milion”. “Nuk dua ta zbuloj se kush është, pasi jetën private dua ta ruaj me shumë kureshtje vetëm për mua. Mjafton të them se është shumë zotëri dhe çka është më e rëndësishmja më do shumë”.

Pasaporta: Big Mama

Emri i vërtetë Besiana Kasami

Ditëlindja: 29 shkurt 1986

Vendlindja: Tetovë, Maqedoni

Porfesioni: Këngëtare, prezantuese televizive

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Balina Bodinaku: “Fluturoj në qiellin e shtatë, por kthehem prap me këmbë në tokë”

admin — Wed, 17 Feb 2010 15:53:28 +0000

Balina Bodinaku i është rikthyer ekranit të televizionit si partnere e Gjebresë tek “E diela shqiptare”. Si gazetare, prezantuese apo show girl?! Kjo nuk ka shumë rëndësi derisa Balina di t’i bëjë të gjitha shumë mirë. Një eksperiencë e re për gazetaren që ndan kohën mes televizionit dhe bankës.

Nga Neritana Kraja

“Në këtë orë kam një takim të rëndësishëm, pastaj më presin në bankë se kam një mbledhje pune. Mbaroj vonë. Pasdite kam xhirimet e së “dielës”…., në darkë do të shkoj në palestër”. “Po nesër”?…. “Nesër është njëlloj si sot…”

Ky është ritmi i ditës për Balina Bodinakun, vajzën simpatike që përkrah Gjebresë drejton “E diela shqiptare”. Ky program erdhi tamam kur duhej. Kishte rreth dy vjet që ishte larguar nga televizioni ku bënte një program të sajin për makinat, e ndërkohë punon në një bankë një punë që e pëlqen. E ndërsa gjërat i shkonin mirë e bukur, ishte ai mikrobi i vjetër i ekranit që e hante nga brenda, sepse ta pranojmë, televizioni është ndër dashuritë e jetës së saj. Menjëherë, sapo i tha “po” Gjeberesë, ngushtoi edhe më shumë axhendën duke mos lënë as edhe një orë të lirë për veten ose miqtë, dhe iu vu punës seriozisht. Sepse e tillë është Balina, kur merr përsipër një punë kërkon ta bëjë duke përfunduar edhe detajet e saj.

Ja, më në fund, takimi në një kafe. Eshtë edhe më elegante nga ç’duket në ekran dhe shumë më sportive. Çfarë të bën përshtypje është spontaniteti, lirshmëria, miqësia që të ofron menjëherë përmes batutash që i ka në majë të gjuhës. Takimi nis i këndshëm dhe të duket sikur njihesh me të prej vitesh.

Biseda vërtitet tek programi i ri, tek dy motrat e saj me të cilat thotë se është shumë e lidhur dhe u beson si askujt tjetër, tek shtëpia e saj e vogël, ku ka dalë dhe jeton e pavaruar prej vitesh, tek makinat për të cilat është bërë gati si një gjysëm eksperteje, që nga emisioni që drejtonte në “Vizion Plus”. Pastaj tek trafiku, cigarja që nuk e duron dot, zgjedhja e garderobës, raporti me meshkujt, natyrën e saj “qejflie” si të gjithë tiranasit e vjetër….Një bisedë e gjatë, e gjatë, që Balina me rrëfimin e saj të bukur, bën të mos e përjetosh aspak si të mërzitshëm, përkundrazi argëtues dhe interesant.

Balina, në ç’raport është ky program me ato që keni bërë përpara?

Eshtë shumë ndryshe nga çdo gjë që kam bërë më parë. Eshtë e ndryshme në rradhë të parë mënyra se si punohet. “E diela shqiptare” është një show televiziv i përmasave të mëdha, për realizimin e të cilit punon një ekip shumë i madh profesionistësh. Ndryshon tematika, ndryshon forma e prezantimit tim, kodi i veshjes, madje edhe flokët herë pas here sikur më ndryshojnë tek “E diela shqiptare”. Nuk e ke vënë re? (qesh)

Përse pranuat të merrnit pjesë në programin e Gjebresë?

Propozimi më erdhi krejt papritur, në një moment, kur sapo kisha kapërcyer dilemat që prej disa muajsh më mbanin larg ekranit. Ishte një kombinim i rastësisë dhe dëshirës për t’u kthyer sërisht në ekran. Si mund të refuzoja?

Le të flasim pak prezencat televizive, je ndër të parat që ke sjellë në ekran formatin e një Talk Show me Xhimi Lazrin në Vizion Plus. Ç’kujton nga ajo kohë?

Kujtoj fillimet e eksperiencës time në Vizion Plus, një televizion që e desha shumë, me të cilin ende sot mbetem shumë e lidhur emocionalisht e ku kam pasur dhe kam edhe sot miqtë e mi më të mirë.

Pastaj erdhi një program që i kushtohej makinave. E keni idenë se sa meshkuj ju kanë adhuruar nga ai program?

Shumë do kenë qenë, e marr me mend (qesh). Po ti e di se sa kanë qenë gratë dhe vajzat që e kanë ndjekur rregullisht atë emision? Madje ato kanë qenë edhe më aktive në komunikimin me mua sidomos përmes e-maileve. Ka nga ato që më kanë dërguar dhe ide, apo kanë pasur pyetje të tipit: “Dua t’i bëj një surprizë të fejuarit, po ai vdes për makinat. Çfarë mund t’i bëj që të mos e harrojë kurrë?”

Dimë se prej dy vitesh punoni në një bankë të rëndësishme ndërkohë që duket se televizioni vazhdon t’ju joshë. Si arrini të gjeni të mesmen e artë mes punës strikte në bankë dhe një spektakli argëtues?

Nëse kishte një arsye që më mbajti larg ekranit për disa muaj, ajo ishte banka. Eshtë një punë të cilës kam vendosur t’i dedikohem dhe t’i jap tërë vëmendjen dhe kohën e nevojshme. Momentalisht vështirësia qëndron në ndarjen e kohës mes dy impenjimesh dhe pasionesh të mëdha dhe të ndryshme. Por, deri tani, mesa duket po ia dal.

Përsa i përket natyrave të ndryshme të këtyre dy punëve, ai është një përceptim disi i jashtëm, pasi vërtet spektakli është argetues, po kështu duhet të jetë për ata që e ndjekin përmes ekranit, për ata që punojnë për realizimin e tij ai kërkon po aq dedikim dhe seriozitet sa çdo punë tjetër e bërë si duhet.

Çfarë bie në sy tek ju tek “E diela…” është spontaniteti, lirshmëria, humori dhe batutat gjithmonë në majtë të gjuhës. E tillë jeni edhe në jetën e përditshme?

Këtu më zure ngushtë. Të të them që i kam të gjitha këto, rrezikoj të dukem pak modeste dhe të më quajnë mendjemadhe… Të të them që nuk jam e tillë, i bie të gënjej. Si thua të më bësh një pyetje tjetër? (qesh)

Keni një prezantuese për model, që kërkoni t’i ngjani?

Jo, madje hyj tek njerqzit që konsumojnë shumë pak televizion.

Si pëlqeni t’ju etiketojnë, gazetare, prezantuese apo show girl?

Ndjehem më mirë si gazetare e deri diku dhe prezantuese, sepse kjo është ajo që kam bërë më shumë në ekran. Me termin show girl jam ndeshur këto kohët e fundit pasi u pashë të këndoj një herë me playback dhe nje herë tjetër me trupën e baletit në një numër ku për më tepër ngatërrova gjysmën e levizjeve. S’kam asgjë kundër, por të jesh një show girl kërkon të kesh një sërë talentesh që unë fatkeqësisht nuk i kam. Sidoqoftë, më shumë se etiketa, më intereson dhe pa dyshim më pëlqen të jem e aftë t’i bëj të treja këto dhe pse jo, edhe shumë më teper se kaq. A të thashë që më pëlqen ndryshimi? E pra me pëlqen…

Intervistë:

“Vlerësoj meshkujt që dinë të jenë mirënjohës”

Si shkon jeta jote private përballë gjithë këtyre impenjimeve?

Mirë, po ka dhe më mire (qesh)

Shpesh njerëzit krijojnë përshtrypjen se njerëzit e ekranit janë specie të rralla dhe bëjnë një jetë jo të zakonshme. Vlen kjo përshtypje për Balinën?

Të drejtë kanë(!). Unë për shëmbull, jetoj në një kështjellë prej çokollate. Çdo mëngjes, zgjohem nga cicërimat e zogjve, bëj banjo me qumësht dallëndysheje dhe petale trendafilash, këpus shpejt e shpejt një pllakë çokollatë të zeze me lajthi nga ndonjë cep i kështjellës dhe dal për punë. Sa dal, gjëja e parë zihem me komshijen që më ka zënë derën e garazhdit. Pastaj nuk rrri dot pa sharë atë shoferin e makinës para meje në rrugë që pa të keq nxjerr doren nga dritarja dhe hedh një qese te bardhë plasmasi të mbushur me plehra. Parkoj makinen, zbres dhe ..plluqqq… çizmja ime e fildishtë bie në një pellg me baltë. Që të duken të dyja njësoj, zgërryej dhe tjetrën dhe me kokën lart filloj punët e ditës…

Cila është gjëja më e rëndësishme që ke arritur në jetë?

Të qenit e pavarur. Siguria që kam tek vetja ime.

Parimisht, beson tek dashuria?

Besoj dhe më pëlqen të besoj.

Çfarë vlerëson më shumë tek një mashkull?

Vlerësoj njerëzit e fortë që dinë të mbajnë fjalën, që luftojnë për atë në të cilën besojnë, njerëzit që dinë të vlerësojnë e respektojnë veten e tyre me dinjitet e që e njohin rëndësinë dhe bukurinë e mirënjohjes.

Po tek vetja jote çfarë vlerëson?

Guximin për të fluturuar në qiellin e 7-të dhe aftësia për t’u kthyer me këmbë në tokë sa herë është e nevojshme.

Cilët janë njerëzit tek të cilët besoni më shumë?

Motrat e mia.

Çfarë ju frikëson më shumë?

Të humbas njerëzit e mij të dashur. Një tjetër frikë janë pëllumbat, madje më shumë se frikë, është një forme fobie.

Çfarë është më e rëndësisishme për ty në këtë moment?

Të jetoj mirë me veten time.

Thoni gënjeshtra?

Joooo, nuk kam thënë kurrë ndonjë. (qesh)

Intervistë:

Një javë me Balinën

Nis e hëna, dita e parë e javës? Si është ajo për ty?

Edhe nëse nuk është e ngadaltë, ndjehet si e ngadaltë. Një atlet do ta krahasonte me nxjemjen para garës, ndërsa një pilot, apo dhe shofer i zakonshëm, me kohën që i duhet motorrit të makinës për t’u ngrohur.

E marta nga supersticiozët konsiderohet ditë tersi. Po ju jeni supersticioze?

Herë pas here jam, ose si të them, nuk jam një supersticioze sistematike. Ka ditë që një mace të zezë e shoh me inat, në ditë të tjera është macja e zezë ajo që më sheh me inat mua. (qesh)

E mërkura?

Pas nxemjes së fillim-javës, të mërkurën energjitë janë afër kulmit

Po dita e enjte, ç’të veçantë ka për ty?

Kam lindur një ditë të enjte.

Ku pëlqeni të shkoni të premten, teatër, kinema, apo koncert?

Varet nga filmi, teatri, apo koncerti

Pse i gëzoheni të shtunës?

Për orët e gjumit në mëngjes.

Vjen e diela, që tani e kaloni në ekran? Ç’dallim ka nga të dielat e zakonshme të Balinës?

Eshtë ditë pune. Duhet të them më shumë?…

Për të mos thënë: “E pastaj erdhi prap e hëna”, çfarë bëni për ta thyer monotoninë?

Asgjë, “E diela shqiptare” ka gjithmonë diçka ndryshe për mua.

“Jam konservatore për ndryshimet në “look”

Nuk dukesh natyrë që pëlqen transformimet e mëdha…..

Jo në fakt, nuk më pëlqejnë. E konsideroj veten disi konservatore në këtë drejtim. Deri vonë, problemi më i madh që kam pasur me televizionin ka qenë grimi i detyrueshëm për të dalë në ekran, apo nevoja për të stiluar flokët, gjë që e kam refuzuar me kokëfortësi, sa herë që më është propozuar. Tek “E diela”, për herë të parë kam provuar të eksperimentoj dhe duhet të them se jo gjithmonë jam ndjerë mirë me ndryshimet, e megjithatë një farë kënaqësie kam filluar ta marr. Në fund të fundit edhe ai një lloj ndryshimi është, e në një show si “E diela shqiptare” mund t’ia lejoj vetes.

Sa kohë të kushton kujdesi për pamjen tënde?

Pak, po të mos llogaris palestrën, notin, apo ndonjë sport tjetër që mund të praktikoj në periudha të caktuara. Për mua sporti hyn në kujdesin për shëndetin, më shumë se për pamjen.

E vërtetë se ke bërë operacion plastik?

Jo, por bëj pjesë tek njerëzit që kujdesen për veten e që jetojnë edhe më qetë duke ditur se për çdo gjë ka një zgjidhje. Nëse në një moment të caktuar do ta ndieja të nevojshëm një operacion plastik, nuk do ta kurseja fare veten.

Cila është veshja jote ideale?

Xhinse e atlete.

Balina Bodinaku, 33 vjeç, i është rikthyer ekranit të televizionit me më shkëlqim dhe mënçuri si asnjëherë tjetër. Eksperienca e fituar në media gjatë viteve, por edhe puna e re në bankë e kanë shndërruar në një femër, që me plot gojën mund të quhet e suksesshme.

“Dalja e parë në ekran ishte në emisionin e përrallave në TVSH. Do kem qenë 4-5 vjeç”.

“Studimet i kam përfunduar në 98-tën në Fakultetin e Shkencave Sociale, dega Pune Sociale, po atë vit u diplomova dhe në Fakuletin e Gjuhëve të Huaja, dega Spanjisht”.

“Eksperienca e parë fare mund të quhet ajo në gazetën “Sporti Popullor”. Në atë kohë 15 vjeç dhe shumë e dhënë pas sportit, e futbollit në veçanti, dergoja shkrime që kryeredaktori i atëhershëm, edhe sot një gazetar dhe analist i njohur sportiv i botonte me shumë dashamirësi”.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Sidni Hoxha, ‘Princi’ i notit shqiptar

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:38:56 +0000

DJALOSHI QË GARON PËR T’U BËRË NJË KAMPION I MADH. PAS LOJËRAVE OLIMPIKE ‘PEKIN 2008’, SIDNI KËRKON NJË TJETËR AKTIVITET KU MUND TË VENDOSË REZULTATE TË RËNDËSISHME

Nga Elert Yzeiri

Nëse për shumë prej nesh noti është një kënaqësi që na lidh me verën, plazhin dhe detin, për disa njerëz ai është një pasion me një dimension shumë të madh, për të mos thënë qëllim i jetës së tyre. Është fjala për notarët, që për fat të keq ne i personalizojmë me emrat e kampionëve të mëdhenj të botës, Popoviç, Felps, Haket, etj, por asnjëherë me sportistët shqiptarë. Në fakt ky sport ka qenë krejtësisht i limituar para disa vitesh, ndërkohë që tashmë vaskat e ngushta në disa qytete të Shqipërisë kanë filluar të dallgëzojnë nga disa sportistë të vegjël, që synojnë t’i japin jetë këtij sporti. Një prej tyre është Sidni Hoxha, tanimë jo fëmijë, por një djalë i rritur që rrëshqet mbi ujë me shumë elegancë dhe shpejtësi. Rreth një vit e gjysmë më parë, kur ende nuk i kishin rritur mirë mustaqet nën hundë, ai pati fatin të ishte pjesë e ekipit Olimpik që garoi në Pekin 2008. Edhe pse numrat e tij ishin shumë modestë në krahasim me rezultatet që shënonin çdo ditë në tabelat elektronike, ai vendoste rekorde, që Shqipëria nuk ka ende në arkivat e mykura të regjistruara në fletore shkollore. Sot Sidni ka fituar më shumë eksperiencë, është më i stërvitur, por edhe shumë më ambicioz për sportin që ai ka zgjedhur. Me ndihmën e familjes së tij, Sidni kërkon rezultate që ta bëjnë atë një kampionat të madh, edhe pse Shqipëria nuk ia krijon këto kushte. Në një intervistë për “Shqip”, Sidni rrëfen jetën e tij me notin dhe dëshirat që i ka ngjallur aktivizimi në këtë sport.

Sidni është duke u rritur shumë shpejt, jo vetëm në moshë por edhe në rezultate, duke rikthyer emrin e munguar në sportin shqiptar, notar…

Themi po, me krenari, sepse nga një sport, ku rekordet kishin 20-25 vjet pa ju afruar, ku aktivitetet ishin një në vit, tani flitet për notin, për rekordet dhe për një masivitet në rritje.

Pse zgjodhët sportin e notit, kur prej shumë vitesh ky sport ka qenë thuajse i humbur në vendin tonë?

Unë vij nga një familje sportistësh, gjyshi Lutfi Hoxha ish futbollist i Vllaznisë, themelues i skuadrës “Partizani”, lojtar me kombëtaren në fitoren me Splitin; babai, Shpëtimi themelues i tenisit në Shkodër, për pak kohë nr.3 në Shqipëri, lojtar dhe trajner i ‘Shkodra-Tenis’, kështu dhe unë nuk mund t’i shkëputem kësaj tradite, por zgjodha notin pasi e kam mësuar që kur isha 4 vjeç dhe qëndrimi në ujë ishte shumë premtues, pasi galexhimi mbi ujë dhe pozicioni i trupit janë themelorë për notin.

Cilat janë vështirësitë që keni hasur për t’u përgatitur si sportist?

Vështirësitë janë shumë të mëdha në dimër, por kënaqësi shumë e madhe në verë. Në Shqipëri mungonin pishinat e mbyllura. Pishina e parë e mbyllur u realizua në Tiranë me iniciativën dhe investimin e babait tim, Shpëtim Hoxha. Kjo pishinë që ishte e para gjysmë olimpike në Shqipëri, i dha shtytje të madhe notit shqiptar. Duke qenë se as Bashkia dhe as F.SH.N. nuk jep asnjë ndihmë për asnjë notar për hyrjen në pishinë, vështirësitë financiare e bëjnë notin një sport luksi që jo të gjithë talentet mund ta vazhdojnë. Në verë gjërat ndryshojnë. Në të gjithë Shqipërinë ka dyndje të femijëve për të mësuar notin, por edhe për t’u stërvitur. Për mua, falë edhe ndihmës së “Akuadrom – Tirana”, kam akses të plotë në këtë pishinë, pa pagesë dhe pa kufizim kohe në kushte shumë të mira, që janë edhe burim i rezultateve të larta dhe na kujtojnë shumë momente të bukura të rekordeve dhe titujve kampionë.

Lidhja e Sidnit me sportin e notit, rekordet dhe synimet që kanë përcaktuar?

Objektivat janë të mëdha. Për vitin 2009 kam qenë sprinteri më i mirë në Ballkan për moshën time. Në Europë kam rezultatin e tretë më të mirë për moshen time në pishina 25m, për rezultatin e arritur në kampionatin Europian, Stamboll 2009, (22”49)

Për vitet e ardhshme objektivat më të shpejta janë hyrja në finale në Olimpiadën Rinore, Singapor 2010 në 50m stil i lirë, 100 stil i lirë, objektiva ambicioze, por të realizueshëm nëse vazhdojmë me këto ritme.

Përveç talentit, ky sport ka nevojë edhe për shumë përgatitje, si fizike dhe teknike, sa kohë i kushton këtij aktivitetit sportiv Sidni dhe si e realizon atë?

Stërvitja është e ndarë në dimër nga Tetor-Maj në pishinë vetëm 3 herë në javë, pasi pishinat e mbyllura në Durrës e Tiranë nuk më krijojnë mundësinë të bëj stërvitje. Pjesa tjetër kompensohet me ushtrime shumë specifike në palestër, falë ndihmës që më kanë krijuar edhe shumë miq të mitë dhe familjes sime. Në verë, Qershor-Shtator, stërvitja është e plotë 2 herë në ditë, si edhe palestër me programet më të mira të marra nga literatura më e fundit botërore e notit, si dhe një bashkëpunim të ngushtë me ekspertë të fushës brenda dhe jashtë vendit.

Gjithnjë, në një garë sportive, rezultatet janë të krahasueshme me kundërshtarët, në rangun kombëtar Sidni pothuaj i ka thyer të gjitha rekordet, çfarë synimesh keni personale?

Synimet personale janë të lidhura ngushtë me kushtet në vendin tonë. Do të sakrifikoj të studioj jashtë shtetit, në Universitete Sporti për të arritur rezultatet e parashikuara, të cilat nëse realizohen do të pretendoj të sjell medalje olimpike në Shqipëri.

Është folur në shtyp se ju keni patur disa oferta nga jashtë vendit për t’u stërvitur dhe garuar me skuadra të njohura në arenën ndërkombëtare, ka ndonjë plan për Sidnin?

E thashë dhe më lart, për studime, pasi tani po mbaroj vitin e katërt. Do më pëlqente të stërvitesha me notarët më të mirë në SHBA, pasi edhe stërvitja që po bëj është e përafërt me notarët sprinterë të Amerikës. Kam edhe për në SHBA rezultatin e pestë për moshën time, në 50m stil i lirë, kështu që do të përpiqem të studioj për degë sportive për të arritur qëllimin që vetëm atje mund të realizohet për t’u bërë kampion i madh.

Në Lojërat Olimpike 2008 ju përfituat ftesën nga Komiteti Olimpik për të garuar në këtë aktivitet të rëndësishëm, në Olimpiadën e ardhshme ka ndonjë objektiv për Sidnin?

Këto objektiva janë të kufizuara për momentin, pasi nuk mund të kesh objektiva të mëdha në një vend të vogël.

Ju jeni një sportist për të cilin e gjithë familja juaj është përkushtuar në arritjen e rezultateve, mendoni se ia vlen i gjithë ky investim nga familja juaj, për një sport që në vendin tonë vazhdon të mbetet në harresë?

Sigurisht që ia vlen jo vetëm për mua, por për të gjithë notarët, pasi shëndeti, edukimi, udhëtimet jashtë vendit, kultura dhe miqësitë e krijuara janë shumë të rëndësishme dhe për të ardhmen. Për mua është mëse e dukshme, pasi kampionët dhe rekordmenët janë shumë të privilegjuar edhe në Shqipëri, por sigurisht në botë është diçka madhështore të jesh kampion noti.

Përgjithësisht sportet individuale janë shumë të vështira për të arritur rezultate, sidomos në vende si Shqipëria ku investimi është i papërpërfillshëm. Çfarë ka menduar Sidni për të ardhmen e tij në sportin e notit?

Sipas mundësive që do vijnë në të ardhmen, tani noti nuk është vetëm i moshave të reja, pasi rekordet thyhen edhe pas moshës 25 vjeç. E ardhmja në sport varet nga rezultatet, që tani për tani premtojnë për një të ardhme të madhe.

Ju prej kohësh stërviteni nga babai juaj, mendoni se është e mjaftueshme kjo asistencë tekniko-taktike që merrni prej tij apo mendoni se do t’iu duhet që të bashkëpunoni edhe me specialistë të një niveli më të lartë?

Këto rezultate përveç talentit, vullnetit dhe përkushtimit të madh, kanë vend për të thënë edhe tim eti si trajner, por edhe një stafi të madh e të përkushtuar ku nuk mund të lë pa përmendur Prof.Dr Agron Cukën, që po punon për programin e stërvitjeve të notit dhe palestrës; prof. Berti Cina dhe Mel Ostreni në fushën e mjekësisë sportive dhe të fiziologjisë, si dhe bashkëpunëtorët e skuadrës sonë nga jashtë shtetit si trajnerët: Ivano Cioçoloni, Dejan Ilic, gjithashtu dhe literatura e “Human Kinetics” që është udhërrëfyese për stërvitjen time. Në të ardhmen shpresoj të ketë edhe parametra të tjerë si nga infrastruktura që mungon, apo edhe skuadra të tjera kompetitive që tani për tani përbehet vetem nga notari tjetër i talentuar dhe punëtor Jon Pepaj.

Sa e ka ndihmuar Sidni Hoxhën të qenit një rekordmen në sportin e notit?

Ka disa prindër që thonë se humbja e kohës në sport në përgjithësi dhe në not në veçanti, bën që fëmijët të bien në mësime, të kenë rezultate jo shumë të mira, për rastin e Sidnit është e kundërta, noti bën të mundur të jesh më i kthjellet, më i përkushtuar për mësimet dhe më i përqendruar.

Cila është jeta e Sidnit jashtë notit, aktivitet dhe hobet që Sidni ndjek për të mbushur ditët e tij?

Përveç notit në fushën e sportit pasionet janë të shumtë si: futboll, tenis, uindsërf, ndërsa si gjithë të rinjtë pasioni për kompjuterin është i madh, si nga ana e zbavitjes më lojëra, por edhe i qëndrimit online si dhe gjetjes se modeleve të notimit, të stërvitjes, por edhe takimit me shoqe e shokë, notarë vendas dhe të huaj.

Ndodh që sportistët më të mirë në sportin e notit të largohen në një moshë shumë të re, nëse Sidni ndjek një rrugë të tillë çfarë ka menduar të bëjë në të ardhmen?

Të ardhmen përveç sportit, mendimet për momentin janë për studime të larta në Universitete jashtë shtetit në degë të lidhura me sportin, por edhe sporti dhe biznesi sportiv do të jenë një nga pikësynimet e mia për të ardhmen.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Intervistë me Shota Baraliun

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:23:41 +0000

Shota Baraliu është një nga këngëtaret dhe aktoret e njohura nga Kosova. Në intervistën në vijim zbulon disa nga planet e saj, tregon për jetën e saj private, si dhe bën publike emrin e këngës së fundit.

Shota, keni marrë pjesë në “Këngën Magjike” me këngën “Adonis” por nuk morrët çmim. U ndieve e zhgënjyer?

Të them të drejtën më e rëndësishme për mua ishte pjesëmarrja, çmimin e mora me të hyrë në gjysmë finale dhe pikërisht për këtë nuk u ndieva e zhgënjyer.

Ishte hera e parë që u paraqitët në një festival të tillë. Si u pritët nga publiku Shqiptar?

Po është e vërtetë, që është hera e parë që marrë pjesë në një festival, dhe dola mjaft e kënaqur që ma pëlqeu këngën publiku shqiptar. Besoj se edhe ata janë të kënaqur me performancën time. Dhe iu premtoj që gjithmonë do ketë risi për ta.

Gjatë kohës që qëndruat në Shqipëri ju realizuat videoklipin e kësaj kënge. Ishte hera e parë që bashkëpunuat me një produksion shqiptar?

Ishte koha e finales së “Këngës Magjike” ndaj shfrytëzova rastin të bëja klipin, dhe të them të drejtën dola mjaft e kënaqur me punën që bëri Bledi dhe kjo nuk do jetë hera e fundit që do të bashkëpunoj me “MAX production”.

Di që ke marrëdhënie shumë të mira me kolegët e tu si në Kosovë ashtu edhe në Shqipëri. Ke ndonjë miqësi të afërt me ndonjërin prej tyre?

Po e vërtetë që kam marrëdhënie shumë të mira me kolegët si nga Kosova ashtu dhe nga Shqipëria dhe i falënderoj shumë për përkrahjen që më kanë dhënë. Së shpejti do të jem në bashkëpunim me disa prej tyre.

Kush është “Bebe me rrebe”?

Ouuu…, shumë shpejt e morët vesh hahhahah… kjo është kënga ime e re e punuar nga Armend Rexhepagiqi dhe Aida Baraku. Është një këngë mjaft ritmike me një tekst të nxehtë, të cilës do t’i bashkëngjis se shpejti edhe klipin.

Sa mendon se do të jetë e suksesshme kjo këngë?

Ma merr mendja se publiku ka për ta pëlqyer vërtet. Ka një tekst mjaft provokues dhe besoj se secili do ta gjejë vetën në këtë këngë.

Të gjitha këngët i keni të lançuara si singëll. Kur do t’i përmblidhni në një album?

Është e vërtetë që të gjitha i kam të lançuara si singëll. Arsyeja është dominimi i piraterisë por natyrisht që do t’i mbledhë të gjitha në një album.

Me cilët nga këngëtarët kosovarë apo shqiptarë do të donit të bënit një bashkëpunim?

Kosova dhe Shqipëria ka mjaft këngëtarë të mirë për të cilët kam shumë respekt, por për duet sigurisht që do ta bëj me një këngëtarët nga Kosova. Nuk do të mungojë edhe me një këngëtaret sexy nga Shqipëria. Këto dy bashkëpunime do të jenë pas vitit të ri.

Jeni duke punuar ndonjë këngë për momentin?

Po jam duke punuar një këngë për “Top Fest”. Më shumë detaje nuk po i zbuloj, le të mbetet surprizë.

Po sa i përket aktrimit sa jeni e angazhuar?

Natyrisht që nuk e kam lënë pas dore edhe aktrimin, jam në xhirim të një filmi i cili do t’i kushtohet luftës në Kosovë dhe kam një rol protagonist. Po ashtu jam e angazhuar në serinë mjaft popullore “Familja Moderne”, e cila shfaqet në Radio televizionin e Kosovës.

A do të mund të zgjidhnit mes këtyre dy profesioneve?

Absolutisht jo, janë dy gjëra që më bëjnë të ndihem e kompletuar dhe e lumtur njëkohësisht.

Sa është e rëndësishme pamja e jashtme për ty dhe sa investoni tek ajo?

Sigurisht që pamja e jashtme është e rëndësishme për çdo femër. E rëndësishme është edhe bukuria e brendshme të cilën jo çdokush mund ta ketë. Përsa i përket investimit në pamje kohët e fundit jam tepër e angazhuar dhe s’kam kohë as të merrem me vetën por prapë s’jam keq apo jo??? (qesh).

A duhet doemos që një këngëtare të jetë e bukur?

(Qesh) e padiskutueshme, por po të ketë edhe bukurinë dhe zërin do të ishte një kombinim ideal.

Çfarë konsideroni si gjënë më të rëndësishme në jetën tuaj?

E padiskutueshme që është familja ime dhe miqtë e mi, të cilët gjithmonë i kam pasur pranë vetes.

Jeni e dashuruar?

Me plot kuptimin e fjalës JO. Por në kërkim të princit hahaha (qesh)

Si duhet të jetë mashkulli yt ideal?

Të mos fillojmë me ato filozofitë e femrave që duhet të ketë bukuri shpirtërore bla bla bla..(qesh) ai duhet të jetë: i sinqertë, i respektueshëm, xhentil, duke mos harruar edhe “Super bukurinë” hahhahah.

Si e kaloni kohën e lirë, dilni shpesh?

Kohëve të fundit kam pasur shumë pak kohë të lirë dhe nuk dal fare. Por me të gjetur pak kohë lexoj, shoh filma dhe shpeshherë më gjeni edhe në palestër.

Jeni dehur ndonjëherë? Si keni reaguar?

Jo aq shumë sa për të mos mbajtur mend veprimet e mia.

Cila është gjëja që vlerësoni më shumë tek vetja?

Sinqeritetin, zemërgjerësinë, vullnetin për punë dhe sensin e humorit që nuk më ka munguar kurrë.

Cila është gjëja që iu nervozon më shumë?

Ka shumë gjëra që më nervozojnë p.sh, thashethemet, gënjeshtrat, paragjykimet dhe fjalët e tepërta.

Cili është thashethemi i fundit që keni dëgjuar për veten?

Sipas gazetave shqiptare jam në prag të martesës, hahhaha.

Planet tuaja për të ardhmen ?

Jam në përmbyllje të një viti mjaft të suksesshëm, plane për vitin e ardhshëm kam shumë. Disa prej tyre vetëm sa i përmenda, ndërsa të tjerat le t’ia lëmë kohës.

Intervistoi: Fjolla Sinani

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Pandi Mele: “Piktori që u vlerësua nga Barack Obama”

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:17:31 +0000

Pandi Mele është një nga piktorët e rrallë dhe të njohur shqiptar, fama e të cilit tashmë është bërë ndërkombëtare. Arti i tij duket se ka spikatur gjithandej. Presidenti amerikan, Barack Obama, së fundmi i ka dërguar një letër falënderimi për pikturat e tij vërtet të bukura. Një prej tyre është edhe vetë portreti i presidentit në Shtëpinë e Bardhë. Në pikturat e tij të pasura, shumë qartë, lexohet filozofia e thjeshtë e një jete mbi të gjitha shqiptare

Nga Thimi Çollaku

Pas rreth gjysmë shekulli pune krijuese, ndodhemi para një galerie të vërtetë të krijimeve të piktorit Pandi Mele.

Tematika e krijimtarisë e piktorit të rrallë Pandi Mele është mjaft e larmishme dhe njëkohësisht origjinale. Temat dhe motivet për veprat e tij, ai i ka marrë nga e kaluara jonë e lashtë, nga jeta e përditshme e Shqipërise; burim i tyre mbetet problemi mbarëkombëtar, bota e madhe që na rrethon. Tradita shqiptare përshkon si fill i kuq gjithë kijimtarinë e piktorit, ku në çdo punim vihet re diçka shqiptarte. Në galerinë e pasur të veprave të Pandi Meles spikasin kostumet kombëtare me tërë larminë e tyre. Pasqyrimi i pasurisë folklorike ndihet në shumë vepra apo detaje veprash si (“Dardharja”, gravure bardhë e zi, “Nusja kosovare”), i arkitekturës karakteristike shqiptare (“Kruja”, gravure bardhë e zi), aq të larmishme dhe origjinale. Legjenda, në përgjithësi, dhe legjenda e Rozafës, në veçanti, zë një vend të veçantë në krijimtarinë e tij. Ai ka përpunuar disa variante me motivet e Rozafës për ta lënë atë të gjallë, sikurse ka ardhur deri tek ne, edhe për brezat e ardhshëm, si një pasuri të madhe shpirtërore identifikuese mbarëkombetare.

Piktori ka ditur të përjetësojë me penelin e tij figurat më përfaqësuese të kombit tonë që reflektojnë atë çka është më e mirë dhe më e ndritur me një shpirt kombëtar. Të tillë janë cikli grafik për filmin dokumentar që i kushtohet Gjergj Kastriotit Skëndërbeut, kompozimi “Aleksandër Moisiu me Stanislavskin në Moskë” dhe “Nënë Tereza”. Këtyre veprave tani së fundi i shtohet edhe portreti i Presidentit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës Barak Obamës.

Filozofia shqiptare

Të gjitha pikturat e Pandi Meles duket sikur flasin të njëjtën gjuhë. Vihet re filozofia e jetës shqiptare, një detaj që e karakterizon atë artistikisht. Kështu në krijimtarinë e tij ka lëvruar pikturën e ikonografisë, duke ripërtërirë traditën e lashtë e të shkëlqyer të mjeshtrave tanë të së kaluarës si Onufri e David Selenica. Ndër këto punime do të veçonim ikonat e mirëfillta “Krishti”, “Shën Gjergji”, “Shën Pjetri” etj. Interes të veçantë paraqet dhe cikli “Imazhe ikonografike”, që përfshijnë pamje të tilla si grafikat me ngjyra “Dyert e bukura”, “Puthja”, “Rekuijem”, “Shpërfytyrimi”, “Ringjallja”, si dhe të tjera.

Ky cikël punimesh, në shikim të parë, duket sikur e ka bazën në artin bizantin, por ashtu sikurse dhe artistët tanë mesjetarë ditën t’i japin atij frymën dhe ngjyrat kombëtare, ta bëjnë të dallueshëm nga artet e këtij lloji, që u zhvilluan në vendet e tjera, ashtu dhe Pandi Mele me talentin e tij, i ruan ciklit të vet vulën shqiptare, i jep shumë karakteristika moderne, bashkëkohore, madje dhe të së ardhmes dhe kjo, jo vetëm nga pikëpamja artistike, estetike por dhe të ritmikës dhe të zhvillimit dialektik të filozofisë së jetës shqiptare.

Përmes realitetesh

Tipike e simbolikës së piktorit është servirja e shumë realiteteve të realizuara mes kohëve të ndryshme, të shkuarës dhe të tashmes. Gravurat e piktorit me motive nga veprat e Migjenit, me një ekspresivitet të theksuar, japin dinamizmin tronditës të përfytyrimeve të poetit. Simbolika migjeniane është interpretuar përmes zmadhimesh sugjestive.Bien në sy linjat e mprehta, fytyrat dhe gjymtyrët që zgjaten, apo duar që ‘zmadhohen’ në lëvizje të dëshpëruara. Vepra që lëvrojnë imazhe të tilla mbeten “Zoti të dhashtë”,“Legjenda e misrit”, “Bukuria që vret”, e shumë të tjera.

Pa dyshim, që edhe e sotmja e ka vendin e vet ne krijimtarinë e artistit. Me një gjuhë të pastër artistike në serinë e gravurave në katër fletë, “Shokët”, ai zbulon njëherësh mendimin dhe jep jetën e përditshme të njerzëve të punës, atmosferën e veprimtarisë krijuese, si bazë e qenies së shoqërisë dhe individit.

Në tematikën e piktorit, një vend të rëndësishëm zë eksodi dhe mërgimi, tema që i ka kushtuar një cikël grafikësh. Tablo që dëshmojnë për një realitet sa të dhimbshëm aq edhe tronditës, por thelbësisht shqiptar.

Mesazhe kudo
Piktori i ka lëvruar gati të gjitha gjinitë e arteve të bukura në pikturë. Por mbi të gjitha ai mbetet mjeshtër i përsosur i grafikës shqiptare bashkëkohore.

Në punimet e Pandi Meles spikasin peisazhet e gjalla me pamje nga vendi ynë; një skanim origjinal që i bëhet gjeografisë shqiptare pa harruar edhe ato më të vrazhdat. Portreti zë një tjetër vend po aq të rëndësishëm.

Çdo vepër mbetet një mesazh njerëzor, që flet me gjuhën e lartë artistike, që komunikon me shikuesit, që synon t’i transmetojë atij dashurinë për vendin, për njerëzit, për punën, për kulturën, të tashmen dhe të ardhmen, për të gjitha ato ndjenja të larta njerëzore që ka ushqyer artisti dhe që e kanë frymëzuar që nga fëmijëria. Me plot bindje mund të themi që krijimtaria e tij e pasur mbetet një shkolllë e mirëfilltë për të gjithë nga pak.

Presidenti amerikan Barcak Obama do të vendoste portretin e tij në Shtëpinë e Bardhë, i cili ishte realizuar nga mjeshtri shqiptar Pandi Mele. As vet piktori nuk do ta imagjinonte, për më tepër të merrte edhe një letër falënderimi.

Si pjesë e thesarit tonë mbarëkombëtar, shumë nga veprat e Pandi Meles, në pikturë dhe grafikë, kanë zënë vend nderi në Galerinë Kombëtare të Arteve në Tiranë, në Muzeun Historik Kombëtar, në galeritë e arteve dhe muzeumet e disa qyteteve të Shqipërisë, pa përmëndur galeritë private të arteve, që tashmë janë përhapur mjaft. Me punimet e tij Pandi Mele është prezantuar denjësisht në shumë nga ekspozitat kombëtare të artit në Shqipëri.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Luftar Paja: “Sot humorin e bëjnë politikanët”

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:11:21 +0000

Kur mbesa Eni vjen nga Greqia të vizitojë gjyshërit e vet, tashmë në moshë të rritur e surprizuar nga kinematografia e kaluar i thotë me çudi, “Babo, po ne kemi patur filma të mirë dhe aktorë të shkëlqyer!”. “Babo”, kështu e thërrasin Luftar Pajën tre fëmijët Nikoleta, Sokoli e Gazi dhe katër nipërit e tij, të cilët përveç Gazit jetojnë jashtë. Dhe nuk ka si të mos preket nga kjo, kur shikon se të rinjtë e sotëm vazhdojnë t’i shohin filmat e dikurshëm e të njohin kulturën kinematografike të së kaluarës. Një mundësi e dhënë edhe nga mediat shqiptare që tashmë e kanë bërë si modë transmetimin e filmave të së kaluarës. “Është një punë kolosale e bërë nga mijëra njerëz që është fatkeqësi nëse harrohet” thotë Luftari.

Një punë dhe një kohë për të cilën ai nuk e fsheh nostalgjinë e tij. Përkundrazi e kujton me shumë mall dhe në shumë fije ka mbetur i lidhur me të. 37 vjet punë artistike, 350 role, estradë, teatër, kinematografi, 130 premiera artistike. Shifra që flasin jo vetëm për një punë kolosale por edhe një pasion të pashtershëm për skenën, i cili edhe sot nuk i ka rreshtur.

Nostalgjia

Nuk mund të jesh një artist i madh nëse je njeri pa emocione. Dhe Luftar Paja i ka të shumta emocionet kur kujton të kaluarën e tij me pak trishtim por edhe me krenari. I lidhur fort me vendlindjen, ku ka kaluar edhe vitet e para të fëmijërisë së tij, në Gorishovë të Fierit, Luftari e përshkruan atë natyrë me një idilizëm poetik sa magjepsës aq dhe të trishtueshëm kur kujtimet përzihen më varfërinë e madhe që ato zona kanë kaluar. “…do të kisha dëshirë të kthehesha përsëri në vendlindje me zakonin e një njeriu i cili kthehet tek toka e tij dhe ndien erën e ngrohtë të baltës, aromën e luleve të bajameve, zilkat e dhive, bisqet e pranverës, ngjizjen e djathit dhe jargavanët e pemëve. Çdonjëri prej nesh gjen parajsën e shpirtit të vet, aty ku ka rrënjët e jetës së tij…”

Vende me njerëz që dallohen për sensin e tyre të humorit, për batutat dhe anektododat që do të bëheshin burim frymëzimi jo vetëm për aktorin e ri por për një sërë krijuesish e humoristësh të asaj kohe. Një “taban popullor” shumë i pasur mbushur me karakterë dhe personazhe që të treguara gojë më gojë do të bënin që këta njerëz t’i jepnin jetës së tyre një kuptim në varfërinë e madhe dhe realitetin e mbyllur ku jetonin. “Humori popullor është padiskutim një nga elementët bazë të formimit të një aktori. Duhet të gjesh çelësin për të ngjizur muhabetin dhe aty zbulon një përvojë që ka ardhur nga breza dhe tradita”.

Humori

Luftar Paja edhe pse është personifikuar në ato role të gjinisë së humorit e kanë identifikuar atë më shumë me skenën falë mjeshtërisë së pazakontë për interpretimin e kësaj gjinie, që ndoshta është edhe më e veshtirë, sepse rreziku kur je në skenë është më i madh se çdo gjini tjetër. Nëse në një rol dramatik artistik aktori nuk bën që publikë të preket apo të qajë përsëri edhe mund të quhet, por në një rol humori nëse nuk bën që publiku që qeshë quhet dështim. “Zanati i humoristit është shumë i vështirë, kam parasysh se artisti duhet ta jetojë hallin me shumë seriozitet e jo të luajë rezultatin” thotë Luftari. ‘Suksesi arrihet nga puna, nga njohja e jetës…”. Dhe nis të rrëfejë me kthejlltësinë e kujtesës së njgjarjeve të ndodhura pak kohë më parë sesi për të ta bërë sa më të besueshëm rolin e tij të punojë kohë të gjatë me rolin e tij. Luftari kujton se për të bërë personazhin e Çobo Rrapushit “më është dashur të shkoj dy javë në Smokthinë të VLorës. Aty njoha psikologjinë e labit, pashë si e percillnin fjalën me peshë…ata para se të flasin e partësojnë veten e pastaj i japin drejtim mendimit e bisedës. Ky lloj shqetësimi për ta realizuar këtë gjë lexohet në porteret e tyre, ashtu si dhe veprimet e tyre. Fjala vjen një intelektual nga mënyra sesi e bën cigaren kuptohet që nuk di ta dredhë, ndërsa fshatari i bie kutisë dy herë me pëllëmbë pastaj e hap. Me kutinë në dorë merr fletën, hedh në të duhanin pa e hequr kutinë nga dora.

Për të bërë të folurën e një minoritari për interpretimin e “Masat e Rakos” ka shkuar e ka ndenjur në Dropull të një familje minorotare për të përvetsuar të folurën. “Në Dardhë jam ulur e miqësuar me fshatarët, flisja e bisedoja me ta, përpiqesha t’i imitoja, përfitoja zakonet, mikpritjen. E tëra për të mbushur bagazhin me psikologjinë, sjelljen e lëvizjet e njerëzve”, rrëfen Luftari me një mall ku lexohen edhe nota keqardhjeje.

Aktori sot

Keqardhja është e lidhur me faktin se sot nuk bëhet më një punë e tillë për interpretim. Dhe kjo është më së e kuptueshme po të kemi role që kanë mbi 40 vjet të realizuara dhe çdokush i njeh dhe janë familjarë edhe sot, ndërsa në realizimet artistike të sotme rrallë mbetet në kujtesën kolektive një personazh apo një rol. Kalojnë vitet e krijimtaria zhduket sikur të mos kishte ndodhur ndonjëherë. “Sot punohet shpejt e shpejt. Plan kishim atëherë, duhej të vini katër premiera në vit, por si për të bërë planin punohet sot, thotë ai. Pastaj shfaqjet atëherë zgjasnin shumë e pastaj bëheshin turne nëpër qytete të ndryshme për dy, tre muaj. Punohej shumë dhe sistematikisht. Sot disiplina artistike lë për të dëshiruar. Mungon humori i karaktereve. Nuk bëhet analizë e komedisë apo e veprës që vihet në skenë. As e personazhit. E të vjen keq që ndodh kjo kur sot nuk ka as censurë e temat janë me bollëk. Atëherë ishte shumë delikate zgjedhja e temave dhe pasi kisha kaluar në shumë filtra përsëri nuk dihej sesi do të pritej politikisht, pavarësisht suksesit të madh te publiku”. Nuk është dakord me banalitetet që ndeshen në humorin e sotëm. Sipas tij nuk ka nevojë për censurë për të patur një fjalor korrekt. Dhe këtë formë humori ai e quan të thjeshtë. “Zotësia është të bësh të qeshësh të tjerët duke krijuar situata që duken sa më reale dhe të zakonshme te publiku. Në atë kohë qeshej më shumë e me gjithë shpirt. Sot qeshet më shumë me politikanët. Ata janë aktorë të mirë dhe bëjnë humor të vërtetë”, dhe vë buzën në gaz.

Me Kadri Roshin dhe Violeta Manushin

Nëse e pyet Luftar Pajën se cili nga bashkëpunimet i ka lënë mbresa ai të rendit një pafundësi emrash aktorësh, regjisorësh, amatorësh, njerëzish të thjeshtë por që për Luftarin dhe karrierën e tij janë shumë të rëndësishëm. Duhet të flasësh gjatë që të kuptosh se bashkëpunimi më aktorin Kadri Roshi i ka lënë mbresa të veçanta. Ndoshta se ai vet Kadrun e shihte në fillimet e suksesit të tij si një mit të paarritshëm. “Do ishte filmi “Gjeneral gramafoni” që do më njihte e do më bënte mik për kokë më Kadri Roshin. “Më kujtohet që arrita në shesh xhirimi më vonë se të tjerët dhe nuk kishte vende në hotel për t’u akomoduar. Kadriu kishte një dhomë të veçantë vetëm. Të gjithë u vunë në siklet për të zgjidhur situatën time kur u dëgjua zëri i tij. “Kam unë krevat të lirë. Le të vijë të flejë në dhomën time”. Aty u miqësuam e na shkoi shumë mbarë muhabeti. Pastaj ai u bë dhe kumbari i Gazit. Më kujtohet sesi kur u ktheva pas lindjes së djalit për xhirime në Korçë njeriu i parë që takova ishte pikërisht Kadriu. “Të të rrojë Gazmiri! Ti ke patur sukses të madh këtë vit. Quaje Gazmend, gaz hare.” Dhe kështu ndodhi.

Të njëjtat mbresa ka edhe për Violeta Manushin. “Kam patur fatin të luaj më të një dramë saturë “Fytyra e dytë”, pjesë që e përgatitëm në Fier. Violeta ishte një aktore me kërkesa të mëdha e me disiplinë të hekurt…ka qenë një partnere që të jepte mundësi shumë të mëdha në interpretim e merreshim vesh shumë mirë me njëri tjetrin. Nxorrëm një shfaqje të suksesshme e meritën më të madhe e kishte ajo”. Violeta Manushi do ta zgjidhte Luftarin të interpretonte më të në rolin dhe filmin më të arrirë të saj “Zonja nga Qyteti”, ku Luftari do të interpretonte rolin e postierit, rol që na bën të qeshim edhe sot.

Kinematografia

Luftar Paja do të niste të interpretonte në një sërë filmash kinematografikë, të cilët do t’i jepnin atij një dimension më gjigant si aktor dhe do ta bënim një figurë kombëtare nga më të njohurat për publikun. Kontaktet e para i përkasin vitit 1976 me filmin “Streha e Re”. “Unë aktori i estradës të zgjidhem për kinematografi?! Ishte mendimi i parë që më shkoi ndër mend”, thotë ai. Më pas vijnë “Gunat mbi tela” që flet për Luftën e Vlorës.

Kujton që pas realizimit të filmit i kishte gjetur belaja me vlonjatët. Si bëhej atëherë filmi u diskutua në qendrat e punës, sepse vlonjatët donin të shihnin sesi do të trajtohej skenari. Pasi ishin bërë disa të tilla regjisorit i thuhet se duhej të takohej me një grup vlonjatësh të interesuar për figurat që do të përsonifikoheshin në Luftën e Vlorës. Një grua ngriti zërin dhe tha se burri i saj, Shaqua kishte qenë në luftë dhe nuk e shihte në skenar. Autorët, të zënë ngushtë se nuk dinin se çfarë t’i thoshin, pasi u menduan ca panë nga mua i thanë-Ja ky është Shaqua. “Jo. Jo, u kthye gruaja, Shaqua im ka bust, nuk është i vogël si ky… ka qenë kapedan mbi kapedanët”. Shkoi puna deri aty sa i bëmë një analizë të gjithë personazheve për të gjetur Shaqon e saj”.

Do të interpretonte në filmat “Gjeneral Gramafoni” dhe “Gurët e shtëpisë sime”. Shpreh konsideratë dhe respekt të veçantë për Viktor Gjikën dhe Dhimitër Anagnostin si majat e kinematografisë shqiptare.

Skena apo Filmi

“Skena dallon nga filmi për të vetmen arsye se në teatër një gjë që nuk e bëre sot, do të mobilizohesh ta bësh nesër. Në teatër e korrigjon gabimin. Në kinematografi nuk e korrigjon dot. Pastaj, filmi ka lodhje më të madhe, sidomos në kohën kur e bënim ne. Jetonim në kushte më të vështira”. Luftari thotë se skena e ka bërë të ndihet më mirë. “Mendoj se ndihem më familjar dhe jam më i efektshëm në teatër, në fushën e komedisë”. Karakteristika e tij e veçantë është se ka preferuar skeçin e gjatë, atë të karaktereve. “Jam ndier mirë në humorin e organizuar dhe jo atë të batutës apo të humorit të çastit”.

Në skenë mund ta bësh personazhin tëndin dhe të bëhesh heroi i idealit, gja që në jetën reale kostumet moderne e kanë eleminuar këtë. Ndërton personazhin në mënyrën më të mirë të mundur duke futur përvojën e të tjerëve, të njerëzve që kanë bërë bujë me jetën e tyre apo sepse janë thjesht të veçantë. Loja që ndërton kthehet në art, në jetë, e përditshme, e ndërkryer. Dhe Luftari bën dallimin e skenës midis komedisë dhe dramës. Për të komedia është një gjini më e vështirë. Në shumë raste aktorët ngrenë në formë të banalizuar rolin në komedi dhe kjo sepse humori është i vështirë të realizohet. Në komedi humorin të qeshurën e krijojnë rrethana të caktuara, situata, ngjarje. Por sa janë në gjendje aktorët t’i mishërojnë ato? Realizimi i kësaj gjendjeje më të gjitha elementët e saj është më i vështirë dhe kjo e bën edhe komedinë të vështirë.

Për Luftarin të jesh aktor do të thotë të zbavitësh të tjerët dhe në të njëjtën kohë të zbavitesh dhe vetë.”…të jepet mundësia për të qenë dikush tjetër e atëherë i futesh lojës e në skenë mund të bëhesh bukurosh, mashtrues, ngadhnjues e të tërheqësh gjithë femrat e botës edhe pse mund të ndodhë që jashtë asnjëra nuk të kërkon t’i fikësh dritat”, rrëfen ai por pa lënë të kuptojë nëse kanë preferuar t’i mbanin dritat ndezur.

Qyteti i Fierit

Luftar Paja shpreh një mall të veçantë për qytetin e Fierit, jo aq se ky qytet e rriti fizikisht por edhe artistikisht. Edhe pse ka vite që nuk jeton atje kthehet shumë shpesh. Para pesë muajsh vuri në skenë komedinë e Bashkim Kozelit “Si rruar qethur”. Gjen një arsye për t’u kthyer shpesh atje. “Bile dhe pensionin e kam lënë që ta marr atje. Kështu kam gjithnjë një sebep për të shkuar”, tregon ai me një shprehje lumturie që i përshkon fytyrën. Dhe është e kuptueshme. Një jetë e tërë në skenën e Teatrit “Bylis” me të cilën ai ka një lidhje të veçantë, të pazgjidhshme dhe të pazëvendësueshme. Aty nisi karrierën e tij si profesionist, aty u bë i njohur në tërë vendin. Skeçet humoristike të Trupës së Estradës janë guri themeltar i një përvoje të gjatë e të pasur.

“Të flasësh për mall është pak, sepse ka qenë skena e “Bylisit” ajo që më futi në gjirin e saj pa shkuar ende brisk në faqe dhe u largova prej saj tre herë gjysh. Nuk mjafton një libër i tërë për të shprehur mallin për atë skenë e sidomos për spektatorin artdashës dhe të kulturuar fierak, pa haruar kolegët, të cilët i dua dhe respektoj me gjithë shpirt”, thotë Luftari pa u përpjekur t’i fshehë emocionet që i vijnë nga kujtime, që dhe pse të largëta në kohë mjaft të forta dhe intensive.

Në mënyrë të veçantë ai përmend bashkëpunimin me regjisorin e mirënjohur dhe autorin e dhjetëra pjesëve humoristike Pëllumb Kulla. “Ardhja e tij në Fier ndryshoi rrënjësisht konceptin e disiplinën e punës duke bërë të mundur realizimin e shfaqjeve me nivel artistik si kurrë më parë. Dashamirësia dhe takti që kishte në punë na miqësoi shumë”.

Pëllumb Kulla e krijoi figurën e Çobo Rrapushit duke shfaqur edhe vlera si dramaturg. Personazhi, i bazuar në dy nga veprat e Shefqet Musarajt, do t’i jepte figurës artistike të Luftar Pajës një dimension gjigant në skenë dhe do të shënonte në njëfarë mënyre jo vetëm një hop cilësor në karrierën e aktorit por dhe një pjekuri artistike si dhe nisjen e një dimensioni të ri artistik në jetën e tij. Për këtë qëllim jo vetëm figura e tij është personifikuar me heroin por edhe sot aktori e kujton si një nga rolet më të dashura, më të bukura me të cilën i duket sikur është lidhur në mënyrë të pashmangshme.

Familja dhe Tirana

E ka përjetuar si dhembje faktin që nga ajo skenë e Fierit, me ndryshimet politike të fillimit të viteve ’90 do ta shkëpusnin jo me vullnetin e tij e më keq, duke e lënë të papunë. Braktisje, zhgënjim, fyerje do të provonte nga largimi prej atij vendi që ishte shndërruar në një ikonë të jetës së tij, “më e madhe dhe më e ngrohtë se shtëpia ime” siç e quan vetë ai, ku kishte derdhur pjesën më të bukur të jetës e të vetvetes. Por si ndodh shpesh me njerëzit e veçantë edhe jetët e tyre bëhen të veçanta sepse dinë që në momente dëshpërimi të thellë të rinisin me forcë e energji.

Ardhja e “detyruar” në Tiranë i dha mundësinë të vinte në skenë, kësaj radhe në Teatrin Kombëtar një nga komeditë më të arrira dhe të suksesshme të skenës shqiptare, “8 persona plus”. Në rolin e Çeços, Luftar Paja do të realizonte një numër rekord shfaqjesh, do të merrte pjesë në shumë festivale ndërkombëtare e karriera e tij do të niste një fazë të re.

Nuk harron pa përmendur meritën e Ferdinand Radit, por edhe bashkëpunimin me Roland Trebickën në disa vepra të vëna në skenë, Pavlina Manin, Sulejman Pitarkën, Luiza Xhuvanin etj. Por edhe pse njeriu mund të bëjë shumë gjëra në jetë në profesionin e tij ka diçka që i mbetet peng. Dhe Luftari e ka një peng: një interpretim me aktoren e njohur të humorit Zyliha Milotin. Por kurrë nuk thuhet kurrë.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Si të kemi një bark të bukur

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:07:34 +0000

Të kesh një trup të bukur duhet jo vetëm përkushtim por mbi të gjitha zgjedhje cilësore ushqimesh si dhe ushtrime të vazhdueshme. Të ndodh që të kesh një peshë optimale, por përsëri mund të kesh një bark jo të sheshtë. Për të pasur një bark sa më të bukur ju duhet të merreni në mënyrë të veçantë me disa lloj ushtrimesh. Njihuni me disa rregulla që do t’iu ndihmojnë

E dobët por me bark të fryrë
Ndodh edhe me ato që nuk kanë probleme me peshën: një pamje e thatë e kompensuar nga barku. Nuk bëhet fjalë për ‘dhjam’, por për ajër që mund të hiqet qafe me ushqime të pasura me fibra dhe me ndonjë truk të vogël.

Disa truke të përditshme
Për të evituar këtë problem ju duhet të konsumoni katër ose pesë vakte në ditë, me intervale të rregullta. Ha ulur në tavolinë, përtypu ngadalë dhe mos fol gjatë ngrënies për të mos gëlltitur ajër. Lufto stresin me këtë ushtrim të thjeshtë: ulu, çliroje veten nga mendimet, merr frymë thellë. Pastaj shtyp me gishtin e madh vijat horizontale të pëllëmbës së dorës tjetër. Masazho pëllëmbën e majtë nga e majta në të djathtë. Përsërite masazhin në dorën tjetër nga e djathta në të majtë sipas principeve të refleksologjisë, këto lëvizje stimulojnë zorrën e trashë.

Provo çajrat
Kundër fryrjeve të stomakut, në mëngjes dhe në darkë, përgatisni një çaj kamomili dhe portokalli të ëmbël, që mund ta ëmbëlsosh me një lugë me mjaltë duke e lënë atë të vakët. Nëse pasi ke ngrënë ndihesh e fryrë pi një lëng ananasi që është perfekt për të thithur gazrat e zorrëve ose çaj me kopër, sepse favorizon tretjen. Ndërsa për të mbajtur nën kontroll stresin, optimale është bari i bletës.

Disa ushqime që ndihmojnë

Nëse je e dobët nuk ke nevojë të ulësh kaloritë. Por për të luftuar fryrjet e barkut duhet të kufizosh dhjamërat e kafshëve (mishit): janë të rëndë për t’u tretur, qëndrojnë gjatë në stomak, Jepu shije pjatave me spec të kuq: në doza të vogla lehtëson tretjen. Rrit shtimin e fibrave të cilat favorizojnë transportimin brenda zorrëve, duhet të paktën 25-30 gram fibra në ditë. Është ideale ta fillosh ditën me një tas me drithëra. Ha një kos në mëngjes dhe një në darkë: është i pasur me fermentues laktikë, që ndihmojnë lehtësisht tretjen.

Anash Box

10 këshilla të domosdoshme

1. Pi më pak duhan: nikotina rrit nivelin e kortizolit, hormonit të stresit, që favorizon grumbullimin e dhjamit në bark.
2. Mos pi alkool: sjellin shumë kalori pijet alkoolike. Për më tepër që ashtu si nikotina, shton kortizolin dhe dhjamin në bark.
3. Qëndro drejt: kështu barku del më pak. Kur je në këmbë imagjino se ke një litar në kokë që të tërheq drejt çatisë.
4. Qëndro ulur dhe pozicionuar mirë: Kur je ulur në karrige pozicionoje shpinën mirë. Barkun brenda dhe këmbët të mbështetura të dyja në tokë. Nëse karrigia është shumë e lartë, përdorni një mbështetëse për këmbët.
5. Forcojeni shpinën me anë të peshave, në këtë mënyrë nuk do ta harkosh përpara duke e nxjerrë më në pah barkun e madh.
6. Provo kërcimin e barkut: është i këndshëm dhe forcon muskujt e barkut. Veç të tjerash nuk dobëson tensionin dhe të sjell në humor.
7. Bëni punët e shtëpisë: kalojeni fshesën e rrymës para dhe prapa në shtëpi, sepse ndihmon në uljen e tij. I njëjti efekt vjen dhe nga ushtrimi i kopshtarisë: të ulesh dhe të ngrihesh shpeshherë për të pastruar barërat p.sh. të kontrakton dhe ç’kontrakton muskujt e barkut.
8. Vishu në mënyrë komode. Kur e ke barkun e fryrë ose kur je shëndoshur, evitoji pantallonat dhe fundet e ngushta që nxjerrin në pah defektin. Derisa të fitosh linjat syno për këmisha të gjata që fshehin format e trupit.
9. Pi shumë ujë: të paktën 8 gota pak e nga pak gjithë ditën. Ndihmon zorrët të funksionojnë me mirë, sepse kundërshtojnë shtimin e lëngjeve në bark të cilat sjellin fryrje.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Si të trukohemi në dimër

admin — Thu, 11 Feb 2010 23:01:00 +0000

Të trukuarit është shumë i rëndësishëm për të gjitha femrat. Por rregullat se si duhet aplikuar ai në sezone të caktuara ndryshojnë. Kështu në dimër ato ndryshojnë tërësisht. Cilat janë mjetet e duhura, ngjyrat më në modë dhe disa sekrete ekspertësh? Nuk ju mbetet gjë tjetër vetëm t’i vini në praktikë

Përdor korrektorin

Për të minimizuar qeskat dhe rrathët e syve nevojitet një produkt i lëngshëm, i cili duhet të përhapet me një penel. Kështu është më e thjeshtë të merret kremi nga vazoja dhe të aplikohet deri në perfeksion. Për një rezultat sa më mbulues, produkti mund të përhapet me goditje të lehta.

Kujdes!

Korrektori duhet të vendoset përreth syve, në hundë dhe në buzë. Këto janë pikat kritike që mund të shkatërrojnë make up-in.

Shpërhap fondëtintën

Ngjyra e duhur e fondëtintës duhet të jetë identike me ngjyrën e lëkurës, por pak më e errët sesa korrektori. Për të kuptuar se cili është toni më i përshtatshëm, duhet të provohet direkt në fytyrë dhe qafë, por jo në pulsin e dorës, siç veprohet zakonisht. Sepse kjo është një zonë shumë pak e ekspozuar në diell dhe ka ngjyrë më të hapur sesa lëkura.

Kujdes!

Për të shpërndarë më mirë fondëtintën, në fillim duhet të bësh një peeling të lehtë për të zbutur lëkurën. Më pas duhet të përdorësh një penel të madh me majë të sheshtë.

Apliko rimelin

Për një rezultat sa më të pastër, merr një pasqyrë të vogël, vendose nën mjekër dhe shihu në të: qerpikët janë gati për t’u lyer. Rimeli i duhur? Varet nga furça. Ajo gjysmë me qime e gjysmë me krehër intensifikon vetëm një pjesë të qerpikëve. Ajo në formë tubi e shpërndan produktin në gjithë gjatësinë. Furça plastike është ideale për të ndarë dhe lyer më mirë qerpikët.

Një sekret

Për të zmadhuar sytë, vendos më shumë rimel në qendër. Kurse duke e aplikuar edhe tek qerpikët e cepit, i bën sytë më të rrumbullakët.

Shumo hijezuesin

Për ta shpërndarë sa më mirë në lëkurë duhen tre penela. Ai prej sfungjeri shpërndan ngjyrën e plotë, ai më i denduri është ideal për të rregulluar detajet, i treti me fije të hapura lë në lëkurë vetëm një hije pluhuri. Ngjyrat më të errëta aplikohen pranë qerpikëve, më të shndritshmet në harkun poshtë vetullave.

Një sekret

Për një efekt “glossy” zgjidh një hijezues kremoz. Prefero një pluhur kompakt nëse dëshiron goditje drite më të forta.

Apliko buzëkuqin

Për një rezultat perfekt, vendos buzëkuqin në pjesën qendrore të buzës së sipërme. Shpërndaje ngjyrën duke përkufizuar në fillim dy segmentet që formojnë harkun e buzës dhe më pas dy cepat.

Një sekret

Nëse dëshiron një gojë mishtore, vendos buzëkuqin mbi buzë dhe më pas përhap një gloss të së njëjtës ngjyrë. Rëndoje më shumë në pjesën qendrore.

Përcakto pudrën

Sekreti për të zbuluar se ku duhet të vendoset pluhuri i mollëzave është të buzëqeshësh para pasqyrës. Kështu bëhen të dukshme zonat e duhura. Për të mos gabuar me skuqjen, është mirë të zgjedhësh dy tonalitete: rozë, portokalli dhe kafe. Të parat ngrohin ngjyrën e lëkurës, e dyta përkufizon konturet e fytyrës.

Një sekret

Nëse ke vendosur shumë pluhur, apliko me penel një pudër të tejdukshme. Shërben për të krijuar një shumim më të ëmbël.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm:

Si të kujdesemi për flokët

admin — Thu, 11 Feb 2010 22:51:16 +0000

Me kalimin e moshës, flokëve nuk iu ndryshon vetëm ngjyra. Bëhen më të hollë, humbasin butësinë dhe elasticitetin, prandaj lind nevoja të kurohen. Ja disa mënyra se si duhet të kujdesemi për flokët

Bëhen shpejt pis, sepse thithin smogun

Kur poret e flokëve janë të mëdha, ato rëndohen, sepse smogu dhe pisllëku, në vend që të largohen, penetrojnë deri në rrënjë. Në këtë rast është e domosdoshme të përdoret një shampo delikate, e cila përbëhet nga sasi minimale agjentësh përgjegjës për prodhimin e shkumës. Kështu, do të jetë e mundur që t’i lani çdo ditë flokët tuaj. Sugjerohen shampot, formulat e të cilave janë të pasuruara me alga të kuqe, pasi ato pastrojnë në brendësi, por me delikatesë.

Këputen shpejt kur përmbajnë pak ujë

Merrni një fije floku që ju ka rënë në jastëk apo dhe në këmishë dhe shikoni me kujdes nëse ajo është me nyjë. Nëse jo, atëherë fija e flokut është këputur. Edhe në këtë rast, shkaku është mungesa e dehidratimit. Flokët jo vetëm që dobësohen, por duken më të ashpër dhe të pakrehur. Gjëja e parë që duhet bërë është përdorimi i një shampoje zbutëse, që përmban vitaminën B₅.

Një herë në javë duhet bërë një masazh i flokëve të lagura me vajra me përmbajtje misri ose ulliri, që duhet mbajtur për rreth 15 minuta. Kjo lloj maske shërben për t’u rikthyer flokëve butësinë dhe elasticitetin.

Nuk e mbajnë gjatë krehjen, sepse janë të elektrizuar

Është normale nëse, pas të pesëdhjetave, edhe flokët të bëhen më të pabindur. Struktura e tyre kimike ka ndryshuar. Për këtë arsye, shpesh, flokët janë të elektrizuar dhe të shpupuritur. Ka vetëm një mënyrë që t’i bindim flokët ‘rebelë’: ato duhet të krihen gjatë tharjes; kështu do të fiksohen më mirë. Do të ishte e këshillueshme që të përdoret edhe llaku në momentin kur kriheni. Gjithashtu, këshillohet që një herë në muaj t’i kërkonit parukieres tuaj t’iu bëjë një maskë me kolagjen, sepse kjo substancë i rikthen elasticitetin flokut.

Këshilla për flokë të bukur

Nëse dëshiron të kesh flokë të derdhur dhe të bukur, kërkojini parukierit tuaj t’iu bëjë një krehje të çrregullt dhe asimetrike. Për lyerjen do ishte e këshillueshme të përdornit një ngjyrë të theksuar dhe me shumë shkëlqim. Evitoni lyerjet me ngjyra të zbehta, në sezonin dimëror, pasi reduktojnë shumë volumin e krehjes suaj.

Vendose ne Facebook

Artikuj të ngjashëm: